Zwanger

Sol Wortelboer had bijna de bevalling gemist

Van de kinderwens en het ieks-moment van de bevalling tot het verschonen van poepluiers. Een bekende daddy vertelt openhartig over zijn beleving van het vaderschap – en alles wat daarbij komt kijken. Sol Wortelboer (34) stond ooit kokhalzend, met proppen in z’n neus, zijn jongere zusje te verschonen. Vijftien jaar later schuift-ie poepluiers nog steeds het liefste door, maar afgezien daarvan is z’n zoontje Inti (bijna 3) het mooiste, liefste en leukste wat hem ooit is overkomen.

Oefenpop

“Op mijn achttiende kreeg ik een jong zusje, voor wie ik in de eerste fase van haar leven heel nauw heb gezorgd. Die periode bevestigde voor mij wat ik al mijn hele leven dacht: dat ik absoluut, zonder enige twijfel, vader wilde worden. Het contact met mijn zusje voelde zo vertrouwd, zo fijn. Mijn ouders kregen mij toen ze 24 waren en hebben altijd veel met mij gedaan: reizen, uitstapjes maken. Mijn voornemen was om ook een jonge vader te worden in plaats van al op leeftijd, want dan kun je toch niet meer zo veel met je kind doen.”

Op vakantie zonder de pil

“Rosanne en ik waren anderhalf jaar bij elkaar toen ze was vergeten om de pil mee te nemen op vakantie. We zaten al op het punt dat we een beetje speelden met het idee van een baby’tje maken, dus we dachten: we zien wel wat er gebeurt. Nog geen twee maanden later, op de ochtend dat ik met vrienden een weekend naar Berlijn ging voor een bachelor, bleek Roos zwanger. Ik weet nog dat ik het heel moeilijk vond om mijn mond te houden tegenover mijn vrienden. Dat lukte welgeteld één dag, toen floepte ik het grote nieuws eruit.”

Wandelende encyclopedie

“Tijdens de zwangerschap hebben Roos en ik een zwangerschapscursus gedaan. Meer omdat we ons schuldig hadden gevoeld als we dat niet hadden gedaan, dan dat we het echt nodig hadden. De moeder van Roos heeft vijf kinderen op de wereld gezet en is vroedvrouw, dus we hadden een soort wandelende encyclopedie in onze buurt. Alles wat we wilden weten over de bevalling en wat ons verder nog te wachten stond, konden we aan haar vragen.”

Snelle Jelle

“Binnen een uur na de eerste wee zei Roos: ‘Ik wist niet dat het nu al zó heftig zou zijn.’ Na twee uur dacht ik: misschien toch even de ontsluiting opmeten. Die was al acht centimeter. Vervolgens zat er poep in het vruchtwater, waardoor Roos met een ambulance naar het ziekenhuis moest. Ik reed er in mijn eigen auto achteraan, moest nog parkeren en kon bij gebrek aan een bemande receptie niet meteen de juiste afdeling vinden, waardoor ik de bevalling bijna heb gemist. Als ik onderweg voor een extra verkeerslicht had moeten wachten, dan was Inti er al geweest.”

Huid-op-huid-contact

“In het ziekenhuis halen ze baby’s heel snel weg bij hun ouders: wassen, kleertjes aan en het wiegje in. Wij hebben er bewust voor gekozen om Inti na de bevalling 24 uur lang op onze blote huid te leggen. Met z’n drietjes onder een dekentje, dichtbij elkaar, Inti afwisselend bij Roos en mij op de borst. Volgens mij is dat by far het best wat we ooit hebben kunnen doen. De warmte en liefde van huid-op-huid-contact geeft een gevoel van bevestiging, kracht, warmte en vooral veiligheid. Zowel voor de ouders als de baby.”

Klein hummeltje

“Je hoort vaak dat vaders het maar onhandig vinden, zo’n klein wezentje. Ik vond het vanaf het eerste moment fantastisch. Inti en ik hebben in de eerste maanden van z’n leven eindeloze wandelingen gemaakt samen. Niet met een wandelwagen, ik had ‘m gewoon vast en hield ‘m bij mijn hart en in mijn nek. Dat vond ik de allermooiste momenten, dat het zo’n klein hummeltje was. Lekker lopen, ergens zitten, een kopje thee drinken. Alleen al om dat te herbeleven zou ik nog een kindje willen.”

Huid-op-huid-contact

“Letterlijk drie minuten nadat Inti was geboren, zei ik: ‘Dit doen we nog een keer.’ Maar we vinden het ook fijn dat we nu nog even alle aandacht voor Inti hebben en flexibel zijn. Om ons heen is iedereen druk met de tweede leg en dat is toch een beetje productie draaien. Wij hebben familie in Chili en vinden het lekker dat we nog zonder al te veel kopzorgen van A naar B kunnen reizen. Dat gaat vast veranderen als Inti straks naar school gaat en het thuis ineens heel rustig wordt. Ik kan me goed voorstellen dat de kinderwens dan weer de kop opsteekt.”

Makkelijke vader, makkelijk kind

“Onze opvoeding is heel los, op het Zuid-Amerikaanse af. We eten niet strikt om zes uur, Inti mag op warme dagen rustig tot half 11 ’s avonds buiten rondlopen en hij hoeft niet om twee uur ’s middags een dutje te doen als hij niet moe is. Hij krijgt te eten en te drinken en een slaapje als dat nodig is, maar er zit bij ons nergens een klok op. Daar vaart hij wel bij. Hij is een heel makkelijk kind, ontzettend flexibel en eigenlijk altijd vrolijk. We boffen enorm met hem.”

Dankbaarheid

“Nog geen jaar geleden ben ik mijn zusje verloren. Ze is overleden aan kanker. Vanmorgen had ik mijn vader aan de telefoon en als ik dan voel hoe kapot hij is, dat is zo onbeschrijfelijk verdrietig… Ik kan me niet inbeelden hoe het is om een kind te verliezen, maar ik ben me er wel extra bewust van wat ik allemaal heb. Dat koester ik en dat uit zich in dankbaarheid. Naar mijn kind toe, maar ook naar mijn familie en mijn omgeving. Ik leef heel erg in het nu en probeer uit elke dag het maximale te halen.”

Kun je niet genoeg krijgen van vaders en hun ervaringen? Dan moet je zeker deze Dadtalk met Jim Bakkum lezen, en de laatste aflevering kijken van onze serie ‘Wereld van het vaderschap’. Lachen gegarandeerd!

De baby na de bevalling gelijk 24 uur op jullie borst, lijkt jou dat ook wat?

Loading ... Loading ...