Ook zichzelf

Kelly Weekers beviel onverwachts thuis en ze zou het zo weer doen

Dat ene door de grond-zak-moment, de allereerste poepluier vol viezigheid of die prachtige levensles van je kiddo. Bekende mommy’s aan het woord over hun 5 ergste, mooiste, heftigste, smerigste of liefste moederschapsherinneringen. Dit keer: mindset motivator Kelly Weekers. Ze is sinds 2012 samen met John Ewbank, met wie ze begin dit jaar een dochtertje kreeg: Scottie.

Go-with-the-flow-modus

‘Ik wist altijd al dat ik moeder wilde worden, maar ik was niet zo iemand die altijd met baby’s of kleine kinderen in de weer was. Tijdens mijn zwangerschap heb ik me een paar keer afgevraagd hoe dat moest als de baby er eenmaal was: ik wist er niets van, maar ik merkte al snel dat het helemaal mijn ding is. Andere moeders ervaren volgens mij vaak stress als dingen niet gaan zoals ze hadden bedacht of als ze in de knoei komen met hun schema’s, terwijl ik met mijn dochtertje heel erg in de go-with-the-flow-modus zit: het komt zoals het gaat en als ze nu even niet wil eten, dan komt dat later wel weer. Als je alle ideeën loslaat over hoe een baby het zou moeten doen, dan geeft dat zo veel rust. Elk kind is nu eenmaal anders, en dat is ook prima. Zolang het ademt en lacht, is het wel best. Ik denk dat ik wel echt de mindset heb van een relaxte mama.’

Guilty pleasure

‘Ik werk veel en denk altijd: ik moet nuttige dingen doen. Soms vind ik het heerlijk om offline te gaan en een hele middag lang een nieuwe serie te bingen, maar dan voel ik me achteraf wel een klein beetje schuldig. Ik zet bij Scottie ook weleens een iPad voor d’r neus. Als we gaan vliegen bijvoorbeeld, dan mag ze van mij de hele reis Bumba kijken. In mijn achterhoofd is er dan wel een stemmetje dat zegt: ‘Lekker onverantwoord om zo’n kind achter elkaar Bumba te laten kijken.’ Aan de andere kant: blij kind, blije moeder, blije passagiers. En dat is in zo’n geval toch wat telt.’

Poepbroek from hell

‘Scottie was twee maanden toen we voor het eerst met haar op vakantie gingen. Met het vliegtuig, naar Dubai. Wat ik niet wist, was dat de luchtdruk in zo’n vliegtuig een enorme impact heeft op de darmen van een baby. Ongeveer halverwege de vlucht zette ze in, met als resultaat de ergste poepbroek ooit. Het zat tot in d’r haren! In zo’n vieze, kleine wc waar je normaal gesproken nog geen minuut in wilt blijven, met turbulentie, moest ik haar verschonen. Mijn zus kwam er op een gegeven moment bij om te helpen en moest gewoon kokhalzen van de lucht. Het was zó vies. Ik was blij dat ik voorbereid op pad was gegaan met een extra pakje, want haar kleren waren niet meer te redden. Op het moment zelf dacht ik dat ik gek werd, maar uiteindelijk rolden mijn zus en ik met de slappe lach uit dat wc-hokje.’

“Wat ik niet wist, was dat de luchtdruk in zo’n vliegtuig een enorme impact heeft op de darmen van een baby.”

Leermoment

‘Als kersverse moeder wil je optimaal genieten van je baby, maar tegenstrijdig genoeg hangen we juist in die beginperiode vaak aan elkaar van de stressmomenten: je wilt voor je baby zorgen, maar je hebt ook nog een baan, een partner, vriendinnen. Dat is een struggle waar ik vanuit mijn expertise al veel mee te maken heb gehad.

Nu maak ik het zelf mee en kan ik ook vanuit mijn eigen ervaring zeggen welke tools kunnen helpen om alle ballen zo relaxt mogelijk in de lucht te houden. Tijdens de masterclass die ik vanaf november over dat onderwerp geef, vertel ik onder meer dat het belangrijk is om je verwachtingen zo laag mogelijk te houden: als je niets verwacht, valt het ook niet snel tegen.

Zo dacht ik van tevoren dat ik lekker twee dagen kon gaan thuiswerken als de kleine er was. Van werken bleek op die dagen alleen niets te komen, omdat Scottie steeds mijn aandacht vroeg of ging huilen. In het begin kreeg ik daar stress van: ik heb mijn thuiswerkdag, maar er komt niets uit mijn handen! Totdat ik bedacht dat ik mijn verwachtingen moest bijstellen: als ik er vanuit ga dat ik op een thuiswerkdag niks produceer en gewoon geniet van haar, is alles wat ik extra doe qua werk al mooi meegenomen. Heb ik die tijd een keertje echt nodig, dan moet er gewoon een oppasoma of tante worden ingeschakeld. Niet denken in problemen, maar in oplossingen. Dat blijkt in de praktijk keer op keer goed te werken.’

Megaheftige weeën

‘Ik wilde een ziekenhuisbevalling, maar het ging allemaal heel erg snel. M’n vliezen braken, de weeën waren meteen heel heftig en de verloskundige – die er binnen een half uur was – zei: ‘Je bent al zo ver dat we nú naar het ziekenhuis moeten, anders wordt het een thuisbevalling.’

Het idee om met die megaheftige weeën over kinderkopjes naar het ziekenhuis te moeten racen, ik moest er niet aan denken. Die baby moest er gewoon uit, haha. Ik moet zeggen dat ik nooit zo veel op had met thuisbevallingen, misschien ook omdat ik er al zo veel dramatische verhalen over had gehoord. Voor mij was het een heel positieve ervaring, misschien ook door mijn mindset van: we zien wel hoe het loopt. Uiteindelijk was Scottie er in drie uurtjes en vond ik het heel bijzondere ervaring. Natuurlijk deed het pijn, maar ik was heel kalm en voelde me oersterk. Hier geen horrorverhalen; ik zou het morgen weer doen!’

Heb je nog niet genoeg van al die poepluiers? Dan is Monique Smits verhaal over diarree in de Droomvlucht ook wel wat voor jou. En Jim Bakkum over vaderschap, daar wil je vast ook alles over weten.

Thuisbevallen, jouw ding?

Loading ... Loading ...