Ook zichzelf

Nooit meer een huizenruil in L.A.

Kots op je moeders nieuwe bank. Je kind hardop ‘Wat is die man dik hè’ horen zeggen over een voorbijganger of lekkende borsten in een belangrijke vergadering. Kinderen zijn een onuitputtelijke bron van gênante situaties in de openbare ruimte. Vandaag: een ongelukje op de glijbaan.

Als nieuwbakken moeder heb ik – afgezien van een zwetende baby (te warm aangekleed – wist ik veel…) en ondergespuugd kraambezoek nog bar weinig ervaring. Gelukkig zijn er des te meer vrienden die hun grappige, gênante, aandoenlijke en soms ronduit pijnlijke verhalen met mij delen. Ze laten mijn jonge moederhart krimpen, smelten of lachen en bereiden mij bovenal voor op… De Toekomst.

The American Dream

Vriendin M vertrok met man en zoontje van twee naar L.A. voor een huizenruil van drie weken. Vliegen met kind ging hartstikke voorspoedig en voor ze het wist reden ze gedrieën in de huurauto naar het huis. Haar in de wind, zonnebrilletje op – deze reis kon niet meer stuk.

De navigatie bracht ze naar een prachtige Amerikaanse wijk met statige huizen, overhangende bomen en aangeharkte front yards. Door de bladeren zagen ze ‘hun’ huis opdoemen: een luxe mansion met oprijlaan en uiteraard een porch voor hun gehuurde SUV. De binnenkant was al even overdadig: een giga ijskast, vriezer groot genoeg voor een misdaad en een pool in de back yard.

Súper kindvriendelijke buurt

M besloot samen met zoon de buurt te verkennen. Het bleek – zoals beloofd – een kindvriendelijke buurt. De mooiste kinderspeeltoestellen blonken in de zon (poetst iemand ze op?!) en afgetrainde moeders sipten aan hun skinny-soy-decafcappuccino’s terwijl nette kindertjes heen en weer renden. Wisteria Lane was er niets bij.

Bij het zien van zoveel speelweelde klom zoon D meteen in een van de glimmende klimrekken. M besloot met haar jet lag even uit te puffen op een bankje waar ze binnen no time werd bestormd door drie active wear dragende moeders die allemaal iets van Heather heetten. Na een hele hoop ‘you’re só European!’ S (over M), ‘he’s so cute’ (over zoon D) en ‘he doesn’t eat sugar’ (over hun eigen spruit) had M er een nieuwe vriendinnengroep bij.

Nieuwe BFF’s

De rest van de vakantie hing ze wekelijks out met haar nieuwe vriendinnen en speelde zoon D met zijn sjieke vriendjes op de mooiste speeltoestellen van L.A. Op de laatste dag organiseerden de Heathers een afscheidspicknick. Ze zouden hun friends from the Netherlands enorm gaan missen. Adressen moesten en zouden uitgewisseld worden voor een vakantie overseas en M was altijd welcome to come back.

Nog één keer van de glijbaan

Zoon D deed een afscheidsrondje op de speeltoestellen met als sluitstuk de hoge glijbaan. De Heathers maakten er een showtje van door hem aan te moedigen. Terwijl D bovenaan de glijbaan stond te genieten van alle aandacht zag M iets vreemds uit zijn korte broek komen. Was dat… Nee, ze had hem thuis nog verschoond. Toch…? Ohnee ohnee ohnee. Shit shit shit.

Surprise, surprise

De drol baande zich vanuit de broekspijp een weg naar de glijbaan. Flats. Nog voor M iets kon zeggen zag ze D – zich nergens van bewust – gaan zitten. Op de drol. Op de gepoetste glijbaan. Met op de achtergrond hysterische gillende Heathers. Hoppa, daar ging ‘ie. Snoeihard naar beneden.

“De Heathers waren not amused en opeens niet meer zo enthousiast over een trip to Europe.”

Lang verhaal kort: de Heathers waren not amused en opeens niet meer zo enthousiast over een trip to Europe. M en D dropen (na een bezoekje aan een public toilet) af en zijn nooit meer in de sjieke speeltuin geweest.

Weer wat nieuws geleerd

Geleerde lessen: friends zijn niet altijd forever, kinderen geven geen zak om een aangeharkte speeltuin en een luier kan een vriendschap redden. Amen.

Over de auteur: Marije van Zoest (32) woont in Amsterdam met Arco (37) en dochter Ravi (0).

Heb jij ook een blunder die je wilt delen? Laat het weten in de comments!